مشعل

نیروهایی چماق بدستان!!!

ازسالهایی دورودراز دربرخی از ملل اسم گذاری ایام ، هفته ها،ماهها وسالها رایج شده است.که این فی نفسه ودر حد خودش بسیار نیکووپسندیده است.ای کاش این رسم در دیگر کشور ها نیز سرایت پیداکند!گر چه از جهات اسم تنها زیاداهمیت ندارد وآنچه اهمیت فوق العاده داردتطابق اسم با مسمی در میدان عمل است؛زیرا بانی وخلاق این چنین نام گذاری ها نیزدرصددآن است که تاحدود این تطابق ایجاد شود.مثلاًامسال از سوی مقام رهبری ایران سال نوآوری وشکوفایی نام گرفته وواضع این نام در صدد این است که سال 1387  سالی باشد که کار های تازه صورت بگیرد تا کشور به سوی شکوفای گام بر دارد.ونام های از قبیل روزها،هفته ها،وماه ها نیز ازاین مورد استثناءنیست وجای این رادارد که مورد برسی وتدقیق قراردهند ودرپایان سالها ،ماههاو... بایدکارشناسان بنشیندوبه کار شناسی بپردازندکه آن هدف تااندازه تحقق پیدانموده است ویانه؟

  ویکی ازآن نام هاکه شاهد آن دراین هفته بودیم ؛هفته ی نیروی انتظامی بود نیرویی که درحد خودش بسیارمقدس هست زیرا وظایف آنهاحفظ نظام،حفظ جامعه ازمفاسدواختشاش،و...است.شاید کمترین جامعه ای بتوان پیدا کرد که بدون نیروی انتظامی ازتمام جهات امنیت خویش را حفظ نمایند.ولی امروزخیلی از رفتار های عملی باعث میشوند که آن قداست ازبین برودونام مقدس را تبدیل به نام دیگری به نام چماق بدستان بکند چون ؛این نیرویی که بایددر این هفته ی خودش رژه بروند وتوان قدرتش را به رخ دشمنان قسم خورده ی خویش بکشاندتا آنان زهر ترک شوند ولی شیرینی اعیاد همانند عید سعید فطروعید الله را درکام یک مشت از مستضعفین ،بی پناهان،سالخورده گان،وکودکان سه ماهه و... تلخ بکنندوروز عید فطر،اضحی وغدیر باشکوهترین عیدی بین جامعه ی افغانستان هست زیرا این سه عید اعماق درتاریخ کهن اسلام ورنگ بوی اسلامی دارندلذااهمیت بیشتری قائل میشوندبرخلاف عید نوروز که هیچ گونه بنیه ی تاریخی اسلامی ندارد بلکه تنها اززرتشت سر چشمه میگیرد آمده اند به بهانه ی آبکی مستضعفان را زیر چکمه هایشان لِه کرده اند تا زور خودشان رااز این طریق نشان بدهند که ای آمریکا اگر زور ما به شما نمیرسد،به این ها که میرسد!دراین چنین روزی آمدندباز داغ های اردوگاههای سفید سنگ سال1374که دوهزار نفر را در یک روز زنده به گور کردن واردوگاه عسکر آبادسال1385 و...راباردیگرزنده کردند پیرزن هفتاد ساله ی که فقط یک کارمند 25ساله داشته بود، بااینکه کارت داشت ولی از شهرستان دیگر برای دید و بازدید عید در خانه ی دخترش آمده بود، پسرش را میگیرندووقتی که برای التماس در کلانتری مراجعه می کند با زنان زیادی مواجه می شود، می بیند زنان زیادی همانند او در مقابل کلانتری صف کشیده اندکه یکی برای آزادی پسرش ،یکی دیگر برای خلاصی شوهرش ،برخی برای رساندن مقدار مبالغ به عنوان خرج راه و... مدارک در دست آمده اند،از آن طرف چماق ها از هر گوشه و کنار بر سری آنان همانند باران فرود می آیندچادر و معجررا از سران زنان محجبه نم های چماق همانند باران از سر ها میبرند سر هادر نزد مردان نامحرم زیرباران چماق بازی می کنندناله وفریاد ها به آسمان بلند است که حتی ره گذران نیز زیر تاثیر میروند عده ی از زنان دیگر نیزدرناله وگریه اینها را همراهی می کنند اما کاری ازپیش نمی برندتمام زنان را دست بند زده با زور لگد سوار مینی بوس می کنند ومیبرند در زندان ،در بین آن پیرزن از خودش برای آزادی تنها امیدش سماجد بخرج میدهد ولی نمی داند که این سماجد بازدن یک چوب بسرش اورا به کام مرگ میبرد لذا آن زن بایک وتنهاپسرش برای ابد خداحافظی می کندپسری که بطرف مرزبه آرزوی دیداردوباره ی مادرش حرکت نموده اما مادرش ،ومسببین قتلش را درعالم برزخ ملاقات کند.

به امید ظهور منتقم خونهای به ناحق ریخته شده  

| نوشته شده در: پنجشنبه هجدهم مهر 1387 توسط: سیدرضا کوه بیرونی |