صندلی داغ
یکی ازمباحث بسیارداغ درمحافل سیاسی افغانستان مسئله انتخابات ریاست جمهوری است. کاندیداتورها دندانهایش را به سوی صندلی داغ ریاست جمهوری تیز نموده اند تابتوانند سکانس این پست را ازآن خود نمایند.
نه چندان ایام دور می گفتند: صندلی مقدس است وهر کسی لیاقت سکنی گزیدن برروی آنرا ندارد. ولی در حال حاضر قداستی باقی نماده است زیرا؛ تاریخ ازیاد نخواهدبرد آنروز های که ربانی ریاست جمهوری اسلامی افغانستان را به طور موقت به عهده داشت، وخود بخود به صورت اتوماتیک تمدید می شد وهر جا می رفت گوی که صندلی ریاست به او چسپیده است. وپای تخت افغانستان آنجا است.چه خونهای به همین خاطر ریخته وطفلکان که تابه امروز نمی دانند گناه آنا
ن چه بوده است؟ داغ دیدن روی پدر مادرش را در دل نهاد.
شاید آنروز ها باورم نمی شد که نشستند روی صندلی این قدر انسان را از خود بیخود می کند. اما وقت نیم نگاهی به جهان هستی می اندازیم به خوبی پی میبریم که خدا، آن قداست که بزرگان تعریف می کرد بیامورزد.
لذا روز گاری ملت ایران از دست حکومت آخوندی به تنگ آمده بود، وقت که یک غیر آخوند انتخاب شد، اکثریت احساس خوشنودی می کرد که مرد از جنس مردم در صحنه آمده است. ولی در پایان یک دوره به خاطر همین صندلی چه غلغله ای بپانشد،حرمت ها در زباله های تاریخ انداخته شد، دروغ وعوام فیریبی داد می زد، مردم حیران وسر گردان ماندند، بدبخت های نیز در اثر اغتشاشات زنده زنده در میان شعله های آتش تهران سوختند وساختند ودر حال حاضرنیزاغتشاش گران به صورت نامعلوم اظهار ندامت می کنند تا شاید بتوانند جرم هایش راکاهش دهند.
به هر حال تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری اسلامی افغانستان سال 1388بسیار داغ آغاز شد وهر کسی در تلاش در آمدند تا رقیبانرا پس ازدیگری کنار بزنند. حتی آقایان کرزی وعبدالله عبدالله به بهانه ای کمبود بودجه دست به یکی نمودند که مباداصندوق رأی گیری در ایران وپاکستان(اکثریت مهاجرین افغانستان را به خود اختصاص داه اند) گذاشته شود تا بتوانندازاین طریق رقیب اصلی خود دکتر بشر دوست را قبل از قبل کنار بزنند.
خلاصه روز انتخابات فرارسید کاندیدهای گوناگون با اهداف مختلف در صحنه آمدند در نهایت چهار رقیب اصلی باقی مانده اند که اکثریت تحلیل گران سیاسی را برآن داشته اند که در دور دوم کشیده می شوند گرچه این احتمال زیاد است. ولی چه کسی رئیس جمهور خواهدشد؟
| نوشته شده در: جمعه سیزدهم شهریور 1388 توسط: سیدرضا کوه بیرونی
|