عزت درنهضت حسيني
عزت بخشي وعزت آفريني ازمهم ترين اهداف تربيتي پيامبران واوصياء ايشان بوده است وهيچ نهضتي همانند نهضت امام حسين(ع) قلب هارا منقلب نکرده است وعواطف را در روح بشر ندميده است.
اگر آدميان به عزت حقيقي دست يابند وازذلت آزاد شوند به ترتيبي که منظور پيامبران بوده است مي رسند.
امام حسين (ع) مظهر عزت الهي؛ ونهضت اوقيامي براي حفظ آدمي؛ گشودن راه عزت تربيت حقيقي بود،تاپس ازاو همگان براه اسمش تربيت شوند وبه عزت حقيقي دست يابند.
عزت حقيقي که برخاسته ازعبوديت حق است،انسان رادرراه حق پايدار وشکست ناپذير مي سازد ونهضت حسيني برترين نمونه اي چنين عزتي است. اين عزت درگام گام حماسه ي حسيني جلوه دارد.
بهترين راه براي فرد وجامعه عزت بخشي وعزت آفريني است.
اگر آدمي رياکاري ، گردن کشي، بيداد گري،توهين وتحقير مي کند ومرتکبي گناه مي شود همه وهمه ريشه درذلت نفس اودارد.چنانچه پيشوايان معصوم (ع) به صراحت، ريشه ي همه ي اين اموررا درذلت نفس معرفي نموده اند.
امام صادق (ع)مي فرمايد:
جل تکبّر اوتجبّرالا لذلّة وجدها في نفسه[1] هيچ انساني دچارگردن فرازي ياگردن کشي نمي شود مگر به سبب حقارت وذلّتي که درنفس خويش مي يابد.نهضت حسيني حماسه ي برپاداشتن عزت است ودرجاي جاي آن گوياي اين حقيقت است که همه ي شرافت آدمي به عزت اوست وکسي حق ندارد جزءدربرابر خدا خودرا ذليل بکند.
برهمين اساس امام حسين (ع)شهادت جاويدانه را ازذلت ترجيح مي دهد واين حماسه ي حسيني جلوه دارد که ازجدبزگوارش چگونه عزت زيستن ،انتخاب كردن راآموخته بود.
آري اين گونه بودکه امام حسين (ع)فرمود: «في عزّ خير من حيا ة في ذل[2]» مرگ باعزت اززندگي باذلت بهتر است.
آن حضرت دراوج حماسه ي خود آنگاه که وارد ميدان جنگ شد، تاآن زمان که به شهادت رسيد، ازجمله رجز هايش اين بود:
الموت خير من رکوب العار والعار اولي من دخول النار [3]
مرگ ازپذيرش ننگ بهتر است وننگ ازورد درآتش سزاوار تراست.
اين امام حسين(ع) است که به ما مي آموزاند که بايد اين گونه زيست.
نه اينکه درمقابل هر کس وناکس باهزارن توهين وتحقير به زندگي سرافکندگي ادامه داد.
| نوشته شده در: چهارشنبه نوزدهم دی 1386 توسط: سیدرضا کوه بیرونی
| 






